Cytaty autorów na literę L

Serce zajęte miłością, podobne jest do powierzchni wody mocno wzburzonej; która tylko sama sobie zostawiona, naturalnym sposobem może odzyskać spokojność i jasność; wszystkie inne środki bardziej by ją jeszcze wzburzyły.

Miłość- oto jedyna namiętność wystarczająco duża, byśmy mogli ją przypisać nieskończenie małym...

Kobiece serce silne jest nie wszystko jednak może znieść.

Milczenie jest pokojem duszy.

Chcą nas nauczyć dobrych manier, ale nie uda im się to, bo jesteśmy bogami.

Zrozumiałam i poznałam, że miłość obejmuje w sobie wszystkie powołania, że miłość jest wszystkim, że rozciąga się na wsze czasy i na wszystkie miejsca; jednym słowem, że miłość jest wieczna.

Znaleźć człowieka, z którym można porozmawiać nie wysłuchując banałów, konowałów, idiotyzmów cwaniackich, łgarstw, fałszywych zapewnień, tanich sprośności lub specjalistycznych bełkotów fachowca, dla którego branżowe wykształcenie plus umiejętność trzymania widelca jest całą jego kulturą, kogoś bez płaskostopia mózgowego i bez lizusowskiej mentalności- to znaleźć skarb.

Bez miłości nie ma wychowania – jest tresura.

Szczeble miłości są nieskończone i nikt nie kocha za wiele.

Nikt nie wątpi, że najwspanialsze czasy to te, które poprzedzały potop.

Poziom inteligencji zawsze ma wpływ na rysy twarzy. Dlatego żaden z chrześcijan nie ma szlachetnej fizjonomii.

Nie bój się tego, co nowe - chociaż ci miły spokój.

Nigdy nie zawodząca pamięć - oto artyleria, która broni fortecy swego mózgu.

Miłość powinna opierać się bardziej na czynach niż na słowach. Miłość polega na obopólnym udzielaniu sobie tego, co się posiada.

Każdy człowiek czuje instynktownie, że wszystkie najpiękniejsze wspomnienia ważą mniej niż jedna słodka chwila miłości.

Jeśli w tunelu dostrzeżemy światło, pewno jest to latarnia nadjeżdżającego pociągu.

Jeśli kobieta jest szczęśliwa, jest także piękna.

Nawet skromna pomoc jest zawsze lepsza od wielkiego współczucia.

Nigdy nie odwołuj się do lepszej natury człowieka - być może wcale jej nie ma. Zawsze podkreślaj, że masz na względzie jego interes.

Wszyscy jesteśmy konstruktorami własnego losu, żyjącymi w ścianach czasu.

W literaturze jest dużo seksu i nie ma dzieci, w życiu na odwrót.

Dziecko nie powinno być nigdy karane przez tych, których nie kocha.

Jest jeszcze coś takiego jak lojalność, przynajmniej między niektórymi kurwami.

Gdzie lwia skóra jest za krótka, trzeba ją uzupełnić skórą lisa.

Im większe szczęście, tym mniej należy mu ufać.

Bo już tylko noc była sojusznikiem warszawskiego nieba.

Tylko od nas zależy, czy będziemy ubożsi o jeden dzień, czy też bogatsi o to, czego w nim dokonaliśmy.

Droga człowieka do Boga - na tym najbardziej stromym odcinku - nazywa się: samotność.

Granice przyzwoitości najczęściej przekracza się we dwoje.

Idźcie przez zboże, we wsi Moskal stoi.

Największym błędem jaki możesz popełnić, to myślenie, że żyjesz, gdy w rzeczywistości śpisz w poczekalni życia.

Pomocne może być przypomnienie sobie gorzkiej prawdy, że gdy cudza wada szczególnie mocno kogoś irytuje, oznacza to, że nie nauczył się jeszcze akceptować jej u siebie.

Ile talerzy, tyle przyjaciół.

Módlmy się, żeby ludzka rasa nigdy nie uciekła z Ziemi, by gdzie indziej rozprzestrzeniać swoją niegodziwość.

Samotność jest jak ogród, w którym dusza usycha, a kwiaty przestają pachnieć.

Jesteśmy śmiertelni nie dlatego, że umrzemy, ale dlatego, że rozpoczęliśmy żyć.

Smutno cieszyć się w samotności.

Ileż razy człowiek umiera, nim umrze!

Posłuchaj: gdy los nam porzucić pozwoli
Ten świat, gdzie tak duszą stygniemy powoli,
Być może w krainie, gdzie kłamstwo nie znane,
Ty będziesz aniołem, ja będę szatanem!
Przysięgnij, że raju szczęśliwość porzucisz
I że do dawnego kochanka powrócisz!
Wygnaniec skazany przez los na zatratę,
Niech będzie ci rajem, a ty mi wszechświatem.

Tak więc gdy inni nieszczęśnicy oddają się nienasyconej pogoni za ambicjami i krótką chwilą władzy, ja wyciągam się w cieniu i śpiewam.

1 2 ››