Pierwsza kadrowa

Raduje się serce ,raduje się dusza ,
Gdy pierwsza kadrowa na wojenkę rusza .

Oj da ,oj da dana ,kampanio kochana ,
Nie ma to jak pierwsza ,nie.

Chociaż do Warszawy długa mamy drogę ,
Ale przejdziem migiem ,byle tylko w nogę .

Oj da ...

Chociaż w butach dziury ,na mundurach łaty ,
To pierwsza kadrowa ,pójdzie na armaty .

Oj da ...

Pierwsza Pancerna

Pierwsza Dywizja, polska i pancerna
Na polach Francji poszła w krwawy bój.
Prawom człowieka i Ojczyźnie wierna,
Poszła by spełnić obowiązek swój.

Poszły jej czołgi na krwawą rozprawę,
Na bunkry wroga, za krakowski gród,
Za Gdańsk, za Kutno oraz za Warszawę,
By wolnym był znów ich piastowski ród.

Pułki pancerne, strzelcy i dragoni,
W ogniu czołgowych i armatnich dział,
Poszli w ataku na francuskiej błoni,
Gdzie wróg w obronie twardym murem stał.

Z husarskim skrzydłem na swoim ramieniu
Poszli pancerni w stali swoich wież,
By w obcym kraju, lecz w Polski imieniu
Odnieść zwycięstwa pod Jort i Falaise.

Na polach Belgii i w murach Gandawy,
Gdy ich do boju wezwał wojny zew,
Za wolność innych i dla obcej sprawy
Oddali życie i przelali krew.

Poszli pancerni do Axel i Bredy,
By na swym szlaku niezliczonych dróg
Walczyć pod Emmen i na brzegach Ledy
I w Wilhelmshaven spłacić polski dług.

Pierwszy sierpień

Pierwszy sierpień dzień krwawy
Powstał naród Warszawy
By stolicę uwolnił od zła
I zatknęli na baki, barykady i gmachy
Biało czerwonych sztandarów jak las.

O jaka rozkosz się w sercu rozpina
Gdy Vis w ręku gra
A Enki nigdy się nie zacina
Wolna Warszawo ma
Bo z krwi naszej powstanie Warszawa
Aby wiecznie żyć
Gdy naród raz chwyci za oręż
Musi wolnym być

Trzeba odejść przez Getto
Bo już Wolę zdobyto
I łunami czerwieni się noc
Stare miasto już płonie
A nam mdleją już dłonie te bazalty
Lecz nie mamy czym

O jaka rozpacz się w sercu rozpina
Walczyć nie ma czym
Pod czołg z butelką idzie dziewczyna
By zapłacić im
Za zburzoną kochaną stolicę
I za zgliszcza te
I za trupów dziś pełne ulice
Za powstańczą krew

Już Śródmieście się łamie
Niemcy są w każdej bramie
I stawiają Polaków pod mur
Słychać tylko salwy krótkie
Potem jęki cichutkie
Tak to ginie warszawski nasz lud.

O jaka rozpacz...

Tak to giną warszawiacy
bohaterscy chłopcy
którzy Warszawę swoją chcieli mieć
Pomocy nam nie przysłali na wroga wydali
Zamiast wolności mamy dziś śmierć.

O jaka rozpacz...

Płynie Wisła , płynie

Płynie Wisła, płynie
Po polskiej krainie, (bis)
Zobaczyła Kraków, pewnie go nie minie. (bis)

Zobaczyła Kraków,
Wnet go pokochała, (bis)
A w dowód miłości wstęgą opasała. (bis)

Chociaż się schowała
W Niepołomskie lasy, (bis)
I do morza wpada, płynie jak przed czasy. (bis)

Nad moją kolebą
Matka się schylała, (bis)
I po polsku pacierz mówić nauczała. (bis)

"Ojcze nasz" i "Zdrowaś"
I "Skład Apostolski", (bis)
Bym do samej śmierci kochał Naród polski. (bis)

Bo ten Naród polski
Ma ten urok w sobie, (bis)
Kto go raz pokochał, nie zapomni w grobie. (bis)

Abym gdy dorosnę
Wziął Polkę za żonę (bis)
Bo tylko Polakom Laszki przeznaczone. (bis)

Niech Francuz Francuzkę
Niemiec kocha Niemkę (bis)
Ja zaś wolę Polkę, niźli cudzoziemkę. (bis)

I to wszystko razem
Od matki słyszałem (bis)
Czego nie zapomnę jak nie zapomniałem. (bis)

Płynie Wisła płynie,
Po polskiej krainie (bis)
A dopóki płynie Polska nie zaginie. (bis)

Polski Kraju Święty

O polski kraju święty ,
O polski kraju nasz ,
O jakiż niepojęty,
Ty dla nas urok masz.

Ref.:Potężna w tobie siła ,
Żywota wieczny zdrój,
O Polsko Moja miła ,
O drogi kraju mój ,
O Polsko moja miła,
O drogi kraju mój.

Za wolność Twą i chwałę ,
Radosny wznosząc śpiew,
Oddamy życie całe,
Przelejem wszystką krew.

Ref.:Potężna w tobie siła ,
żywota wieczny zdrój,
O Polsko moja miła ,
O drogi kraju mój,
O Polsko moja mila,
O drogi kraju mój.